Κάθε βδομάδα ο μαθητής λαμβάνει από το συνεργαζόμενο κέντρο πέντε (5) Φύλλα EΜπειρίας (ΦΕΜ) τα οποία καλείται να επεξεργάζεται καθημερινά (ένα ΦΕΜ/ημέρα). Ανάλογα με τις εβδομαδιαίες επιδόσεις του, το σύστημα projectmath αποφασίζει ποια θα είναι τα πέντε ΦΕΜ της επόμενης εβδομάδας του και ποιες δομές θα ακολουθούν.
Στα κέντρα μελέτης οι μαθητές προετοιμάζονται για τα σχολικά μαθήματα της επόμενης μέρας, με την καθοδήγηση κάποιου εκπαιδευτικού. Συνήθως τα μαθήματα διενεργούνται σε καθημερινή βάση και ο μαθητής, έχοντας καλύψει τις καθημερινές του υποχρεώσεις, μπορεί να απασχοληθεί πιο ξέγνοιαστα με τις υπόλοιπες εξωσχολικές του δραστηριότητες.
Στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης, υπάρχει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα σπουδών που θα πρέπει να ολοκληρωθεί για κάθε τάξη, το οποίο προσδιορίζεται από τη διδακτέα ύλη που ανακοινώνεται από το Υπουργείο Παιδείας κάθε χρόνο. Ωστόσο, η πίεση του χρόνου, η σύσταση κάθε τμήματος καθώς και ο αριθμός μαθητών που περιέχει, λειτουργούν κάποιες φορές δεσμευτικά στην εξατομικευμένη προσέγγιση του κάθε μαθητή, κυρίως όταν παρατηρούνται κενά από μικρότερες τάξεις που ελαττώνουν τόσο το ενδιαφέρον του όσο και τη λειτουργικότητα του μέσα στο τμήμα.
Το projectmath, λειτουργώντας είτε ανεξάρτητα είτε συμπληρωματικά με τα παραπάνω, υιοθετεί την εκπαιδευτική φιλοσοφία μάθηση μάθησης και οδηγεί τους μαθητές στην κατάκτηση μικρών κάθε φορά στόχων. Το πρόγραμμα σπουδών του σέβεται την προσωπικότητα του κάθε μαθητή καθώς και τον ρυθμό κατανόησης και αντίληψής του. Διερευνά το επίπεδο του ατομικά και σε βάθος, χωρίς να τον φέρνει σε δύσκολη θέση και τον καθοδηγεί με τη βοήθεια έμπειρων εκπαιδευτών. Με τη μέθοδο της τελείας, ενθαρρύνει την ανάπτυξη της αυτονομίας του κάθε μαθητή, ενισχύει τη διαδικασία της αυτοδιόρθωσης και παρακολουθεί στενά τις διακυμάνσεις της αποδοτικότητάς του. Παρεμβαίνει όσο και όπως χρειάζεται με την κατάλληλη καθοδήγηση ώστε ο μαθητής να μη νιώθει ανασφάλεια αλλά ότι λειτουργεί σε ένα υγιές και ευχάριστο περιβάλλον, προσαρμοσμένο στις δικές του ανάγκες.
Η ιδέα προέκυψε από τους ίδιους τους μαθητές. Η Αλεξανδράκη Βαλεντίνα εμπνεύστηκε το σύστημα αυτό μέσα από τη 15ετή ενασχόλησή της στην ιδιωτική εκπαίδευση μέσω του φροντιστηρίου μέσης εκπαίδευσης που διοικεί και διδάσκει. “Αυτό που παρατηρώ όλα αυτά τα χρόνια προσπαθώντας να βοηθήσω τον κάθε μαθητή μου ξεχωριστά, είναι ότι οι μαθητές χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες.
Είναι οι μαθητές που κατανοούν εύκολα και γρήγορα και χρειάζονται ένα κίνητρο για να προοδεύσουν άμεσα και να γίνουν ακόμα καλύτεροι και οι μαθητές που δυσκολεύονται να κατανοήσουν τις μαθηματικές έννοιες που διδάσκονται στο σχολείο πιθανότατα επειδή έχουν κάποια κενά από μικρότερες τάξεις που δεν έχουν καταφέρει να καλύψουν. Είναι έκπληξη ωστόσο οτι το αποτέλεσμα σε βάθος χρόνου – στην πλειοψηφία των μαθητών – είναι ακριβώς το ίδιο. Αδράνεια. Οι μαθητές με ανεπτυγμένες δεξιότητες βλέποντας οτι βρίσκονται πάνω από το μέσο όρο αντίληψης χαλαρώνουν με αποτέλεσμα να μην εξελίσσονται τελικά όσο θα μπορούσαν και αντίστοιχα οι μαθητές που έχουν δυσκολίες αποθαρρύνονται και σταματούν να προσπαθούν, μη φτάνοντας τα επίπεδα που θα μπορούσαν να κατακτήσουν.
Μελετώντας λοιπόν αυτά τα χρόνια τις συμπεριφορές και κάνοντας πλήθος “πειραμάτων” στον τρόπο διδασκαλίας και προσέγγισης μου απέναντί τους, κατέληξα σε ένα μοναδικό συμπέρασμα. Όλα τα παιδιά χρειάζονται κίνητρο και επιβράβευση. Το καθένα είναι έτοιμο να χαράξει τη δική του πορεία και το στοίχημα είναι να τα βοηθήσεις να φτάσουν όσο πιο ψηλά μπορούν ανάλογα με τα θέλω και τη συνέπεια τους. Προσωπικά, έχω απομυθοποιήσει τον “καλό” και τον “κακό” μαθητή. Έχω δει “κακούς” μαθητές να θέτουν στόχους (κίνητρο), να εργάζονται μεθοδικά (συνέπεια), να δέχονται τη βοήθεια (καθοδήγηση) και πραγματικά να ξεπερνούν τον εαυτό τους (αποτέλεσμα). Και με λύπη μου θυμάμαι πολλά υποσχόμενους μαθητές, να υπερεκτιμούν τις δυνατότητες τους, να μην οργανώνονται, να μη δουλεύουν συστηματικά και στο τέλος να απογοητεύονται με το αποτέλεσμα της δουλειάς τους.”